Tørking - ute og i tørkeri

I 1920-åra vart det første tørkeriet kome i gong. Det vart monter på ”Vikingbuda” . Buda fekk dette namnet etter motorbåten M/S Vikingen som dei 4 eigarane åtte (Reinert Horn, Daniel Vedvik, m.fl.). Seinare bygde Gustav Olsen seg tørkeri i1936. Rett før krigen kom Kvalheim & Vedvik og Berg & Eide i gong med det same. I mange år framover vart det drive naturtørking (ute) samstundes som dei også dreiv med tørking av fisken i tørkeri. 
Kunsttørking (inne) var ei forsikring for at dei kunne få fisken tørka fortare i regnversperiodar slik at det ikkje gjekk mit på den. Fisken som var tørka i sola var kvitare og finare enn den som vart tørka i tørkeri. Dei fekk betre betalt for denne og derfor driv dei med naturtørking langt ut på 1950-talet. Det første tørkeriet (hos Gustav Olsen) var kjøpt av ein tilvirkar i Måløy som ikkje fekk det til. Varmeanlegget var ein stor kjel som varma opp vatnet og som sende det varme vatnet gjennom radiatorar. Seinare vart det montert glødetrådar med store vifter bak som blåste varmlufta gjennom tørkeriet. Fisken vart lagt på brett og bretta vart stabla opp på kvarandre, 12 - 20 i høgda. Nedste brettet var meir solid enn dei andre og hadde hjul. Denne vart kalla ei vogn. Desse vognene vart trilla inn i den eine enden(bak i tørkeriet). Dei stod som regel 3 i breidda. I lengderetninga stod det 8 – 10 vogner. Framme med viftene tok ein ut ei bredd (3 stk.) vogner slik at ein kunne skyve alle vognene fram. Var nokre brett litt skeivt stabla på vognene, kunne heile tørkeriet ”kile seg” fast. Stakkars den som hadde gjort den feilen.
   



Gustav Olsen måtte tørke fisken på ei 
plan bak fiskebuda før han monterte det første tørkeriet

  Det første tørkeriet (Andr. Berg)

 

Ei vogn



Fisken vart lagt på brett og desse
vart stabla opp på kvarandre.